MESLEK HASTALIKLARI !

basic security banner

Meslek hastalığı, genel anlamda bir işin yapılması sırasında meslekî etkenlerin
doğurduğu, bu etkenlerin devamı hâlinde gittikçe gelişmesi nedeniyle belirli mesleklerde ve
işlerde çalışanlarda görülen hastalıkları ifade eder.
506 sayılı SSK Yasası 11-B maddesinde ve aynı yasanın 135. maddesi gereği olarak
çıkarılan SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü 62. maddesinde meslek hastalıkları tanımı aşağıdaki
gibi verilmiştir:
Sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm
şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri meslek
hastalığıdır.
Tanım dikkatlice incelendiğinde bazı ayrıntılar dikkat çekmektedir. Bu ayrıntılar
meslek hastalığının tam olarak anlaşılabilmesi açısından önemlidir.

 Meslek hastalığı tanımlanırken bu tanımlamada amaç önem kazanır. Koruyucu
önlemlerin alınması amaçlanıyorsa, yukarıda yapılan tanım yeterlidir. Ama
tazmin düşüncesi ön plandaysa, o zaman mutlaka bir kaybın oluşması gerekirdi
ki, bunun için bir ödeme yapılabilsin. Bu durumda, ancak iş göremezliğe neden
olan durumlar meslek hastalığı olarak nitelenir. Buna karşın meslek
hastalıklarını önlemeye çalışanlar için meslek hastalıklarının iş göremezlik hâli
şart değildir.
 Meslek hastalığı önlenebilir nitelikte bir olgudur. Önlenmesinde vücuda giriş
yolunun bilinmesi önemlidir. Bu yolu kapatmaya yönelik “kişisel” önlemler
alınmalıdır.
 Meslek hastalıkları birçok etmenin bir araya gelmesi ile oluşur. Bu etmenleri
beslenme bozuklukları, bireysel duyarlılığı pekiştiren ilaçlar, sigara ve alkol
alışkanlıkları, şişmanlık vb. olarak sayabiliriz.
 Fizyolojik olarak insanın gereksinme duyduğu ortam koşulları ki, her zaman
işin gerekleri ile bağdaşmaz. Sözgelimi soğuk hava deposunda çalışanlar için,
işin işçiye değil, işçinin işe uydurulması gerekir.
 Meslek hastalıkları, özellikle belli işlerde çalışan işçilerde görülen, genel
toplumda ya hiç görülmeyen ya da çok düşük sıklıkla görülen hastalıklardır.
Ancak fabrikaların çevresel atıkları dolayısıyla benzer hastalık tabloları o
bölgede yaşayan kişilerde de görülmeye başlanmıştır. Böylece meslek
hastalıkları, giderek “çevresel ve mesleksel hastalıklara” dönüşmeye
başlamıştır.
 İş kazaları dış etkilerle ortaya çıkarken meslek hastalıkları tersine içsel etkilerle
ortaya çıkarlar. Meslek hastalıklarına yol açan etmenler mutlaka vücudu çeşitli
yollarla etkileyip hastalık sürecini başlatırlar.
 Meslek hastalıkları, iş kazalarından farklı olarak uzun zaman sürecinde de
ortaya çıkabilir ancak çok kısa süre içinde ortaya çıkabilen meslek hastalıkları
da vardır. Meslek hastalığına yakalanabilmenin koşulu, bir süre hastalığa neden23
olan işyerinde çalışmaktır. Bu süre, yaşanılan olumsuz şartların ağırlığına gööre
uzayıp kısalabilir.
 Meslek hastalığı sağlıksız koşullara maruz kalmanın hemen ardından çıkabildiği
gibi yıllar sonra da görülebilir.
 Meslek hastalıkları en sık görülen hastalıklar olmadıkları halde, toplumsal
önemi olan hastalıklardır. Çünkü yakalanma olasılığı bütün iş yeri çalışanlarını
ve gelecekte o iş yerinde çalışacak olanları kapsar. Kurbanları, yalnızca küçük
bir gelir için çalışmak zorunda olanlardır.
 Çalışma biçimlerinden kaynaklanan bir takım nedenlerle (duruş bozukluğu,
psiko-sosyal nedenler) ortaya çıkan hastalıklar vardır ki, bunlar da meslek
hastalığı olarak nitelenmektedir.
 Meslek hastalıklarının tanılarının konulması için özgün örgütlenme ve
düzenlemeler gereklidir. Meslek hastalıklarının teşhisleri veya tanıları, ancak
bilinçli bir arama ile konulabilir.
 Meslek hastalığı tanısı konulabilmesi için nesnel ve kesin ölçütlere gerek vardır.
 Meslek hastalıklarının diğer hastalıklardan farklı, kendilerine özgü tanı ve
tarama yöntemleri vardır.
 Meslek hastalıklarının ortaya çıkarılmasında tarama, araştırma ve istatistik
çalışmalarının önemli bir yeri vardır.
 Meslek hastalığı ile meslekî olmayan hastalığın ayırımı belirli bir bilgi birikimi
ve teknik donanım gerektirmektedir. Bu da onun gözden kaçmasına neden
olabilmektedir.
 Meslek hastalıklarının değerlendirilmesinde doz – tepki ilişkisinin önemli bir
yeri vardır. “Doz”la, işçinin çalıştığı ortamın ağır şartlarının onda bıraktığı kötü
etkiler, tepkiyle de vücudunun buna yanıtı (belirtiler vs.) anlatılmak
istenmektedir.
 Meslek hastalıkları zaman içinde değişkenlik gösteren bir konudur. Bilimsel ve
teknik alandaki gelişmeler sürekli izlenmeli ve bu konu ile ilgili bilgiler
güncelleştirilmelidir.
 Meslek hastalıkları konusunda işçilerin bilgilendirilmesi bir insan hakkıdır.
 Çalışma süresinin sınırlanması çabaları ile meslek hastalıklarının önlenmesi
çabaları arasında yakın bir bağlantı vardır.
 Meslek hastalığını değerlendirirken hekim hem hastasını ve hem de onun
çevresini birlikte değerlendirmelidir.
 Meslek hastalıklarının toplumsal bir faturası vardır.
 Meslek hastalığına yakalanması işçinin yalnızca kendisini değil, ailesini de
yakından etkiler (sağlık, psikolojik, ekonomik vs).
 Meslek hastalığı tanısı, o tanıyı alan işçinin yakın çalışma arkadaşları için erken
tanı olanağı verir. Biz buna toplumsal düzeyde erken tanı diyoruz.
 Özel olarak korunması gereken kümelerin (çocuk, kadın, sakat, göçmen vb.)
meslek hastalıklarına yakalanma riski daha yüksektir.
 Meslek hastalıklarının yaptığı zedelenmeler, genellikle geri dönüşü olmayan
zedelenmelerdir.
 Meslek hastalığı tanısının geç konulması ya da hiç konulmaması çok boyutlu
sorunlara yol açar.
 Ortam ölçümleri ve düzenli sağlık muayeneleri ile yakınma öncesi veya
yakınma sırasında hastalıklar ortaya konulabilir.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s